viernes, 28 de marzo de 2014

Tu recuerdo ya no duele (sólo piensa).  
Tu sonrisa ya no mata, ya no es dulce. Mi mirada ya es distinta, no te ama. 

domingo, 23 de marzo de 2014

Me mirabas y yo me perdia. 
Soñaba con tus manos. 
Me abrazabas y me despertaba. Te veía venir. Te soñaba viniendo. Abria los ojos y no estabas (seguías allí).


Al cerrar los ojos te pensaba, pensaba tu piel. Pensaba en el tacto de tu columna cuando te respiro. Como te rasgaba haciéndote imperfecto, real. soft

sábado, 15 de marzo de 2014

En ocasiones te pienso más de lo que debería (otra vez). Desgarro tu espalda en mi mente. Lamo tu clavícula lentamente mientras repaso tus últimas palabras. Guardo el recuerdo de tu piel erizada mientras acaricias mi vientre. 

En ocasiones te pienso más de lo que debería (nunca ha dejado ser así). Repaso en mi mente tus miradas, tus suspiros. Tus palabras a otras. Tus llamadas a las cinco de la mañana. Repaso tu suave voz susurrándome al oído. 

and i wonder if i ever cross your mind. (for me it happens all the time)

martes, 11 de marzo de 2014

rough.

calent i húmit. La teva clavícula. El tacte de la teva pell, com s'enfonsa. Les teves dents a la meva esquena, la meva mirada a la lluna. El teu respirar descompensat, les meves pulsacions desbordades. 

El teu cor trencat. El meu mur blanc. El caliu d'una abraçada, d'una pressió a la meva cama. La tranquilitat d'allò prohibit, d'allò que t'han deixat tastar.  Aquella abraçada que no et durà enlloc, que et provoca tristor i angoixa. respira. 

martes, 14 de enero de 2014

Que me haces sentir viva a la vez que enferma. Que nunca te olvidé aunque sólo te recordara embriagada de vino blanco, aunque sólo te recordara mirando la pared de un baño a las cinco de la mañana. 

Que es inquietante a la vez que excitante como activas mi sistema nervioso autónomo: como aceleras mi respiración; como me haces subir la presión; como me sonrojas. Que me cuesta deshacerme de ti tu pensamiento, de tu imagen que ahora es totalmente inventada. De todo aquello que podríamos haber sido pero no fuimos por el miedo a perder. Por tu miedo a perder.  

Eres todo eso que me desestabiliza sin motivo aparente. La sonrisa perdida en medio de una múltitud, el beso que me costó tres cientos días conseguir. Supongo que eres la caricia que me hace sentir bien  viva. 

miércoles, 10 de abril de 2013

Supongo que como tantas veces fue el estado etílico el que me enamoró. Fue la manera de tocarme sin sentir realmente algo. Fue la forma en la que suplicabas que chillara y te dijera cosas suaves (ironico)  .

martes, 14 de agosto de 2012

La verdad es que me gusta que me hagas temblar. Me gusta que des con toda tu potencia a cambio de promesas que sabes que nunca cumpliré, que nunca me dejaré cumplir

Morder para no chillar. Chillar para no romper(me)te. Tu mirada diciendo que esto nunca terminará, tu boca diciendo que ya no más.  Tu piel en mi piel.  Ya se sabe, trencant la realitat. Evaporando sueños de papel, sueños hechos realidad, sueños de periódicos mojados, sueños idos de las manos. 

Y de fondo nuestra no canción y después nuestra no rutina. Y en exterior la desfachatez, la delicadeza escondida. Todo eso que hemos ganado por no dormir. Por apostar y por arriesgar. Por dejarnos llevar.

One more time with this feeling. But without losing control.